Final Round Presentations

โครงการแข่งขันทางวิชาการ
ทางเศรษฐศาสตร์ ครั้งที่ 2

วันที่จัดงาน 27 กุมภาพันธ์ 2569
เวลา 13.00 - 16.00 น.
สถานที่ ห้อง 18510

AGENDA

รายละเอียดของโครงการ

วันศุกร์ที่ 27 กุมภาพันธ์ 2569

วัน – เวลา รายละเอียดการดำเนินงาน
13.00 – 13.30 น. ลงทะเบียนเข้าร่วมงาน
13.30 – 13.40 น. กล่าวต้อนรับและชี้แจงความสำคัญของโครงการ โดย ดร.พินิจ ดวงจินดา คณบดีคณะเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยทักษิณ
13.40 – 14.00 น. ชี้แจงกติกาการแข่งขัน และการให้คะแนนในการแข่งขัน
14.00 – 15.30 น. การนำเสนอบทความทางเศรษฐศาสตร์ทั้งหมด 5 บทความ
15.30 – 15.45 น. ช่วงการรวบรวมคะแนน
15.45 – 16.00 น. ประกาศผลรางวัลการนำเสนอ และมอบรางวัลการนำเสนอบทความ
16.00 – 16.30 น. กล่าวปิดโครงการ โดย ดร.พินิจ ดวงจินดา คณบดีคณะเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยทักษิณ

RULES & SCORING

กติกาและเกณฑ์การให้คะแนน

กติกาการแข่งขัน

  • การจัดสรรเวลา: แต่ละกลุ่มมีเวลานำเสนอ 10 นาที และเวลาสำหรับตอบคำถาม 15 นาที รวมเป็น 25 นาทีต่อหนึ่งผลงาน
    * เมื่อเวลานำเสนอผ่านไป 8 นาที จะมีการแจ้งเตือนว่าเหลือเวลาอีก 2 นาที
  • ความโปร่งใสและเป็นธรรม: อาจารย์ที่ปรึกษาจะ ไม่มีสิทธิ์ ลงคะแนนให้แก่นิสิตในความดูแลของตนเอง
  • การเตือนหมดเวลา: เมื่อเวลานำเสนอครบ 10 นาที ผู้จัดการแข่งขันจะแจ้งเตือนอีกครั้ง และขอให้ผู้นำเสนอหยุดการนำเสนอ เพื่อเข้าสู่ช่วงตอบคำถามทันที

เกณฑ์การให้คะแนน (50 คะแนน)

3.1 ความน่าสนใจของหัวข้อ
10 คะแนน
3.2 การนำเสนอและสื่อการนำเสนอ
10 คะแนน
3.3 การตอบคำถาม
10 คะแนน
3.4 ความถูกต้องตามหลักวิชาการ
และความสมบูรณ์ของบทความ
20 คะแนน

COMMITTEE

คณะกรรมการตัดสินการแข่งขัน

อาจารย์ ดร.พินิจ ดวงจินดา
อาจารย์ ดร.พินิจ ดวงจินดา
คณบดีคณะเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ
ผศ.บุษกร ถาวรประสิทธิ์
ผศ.บุษกร ถาวรประสิทธิ์
อาจารย์ประจำหลักสูตรเศรษฐศาสตร์
ดร.อับดุลฮากิม มะดีเยาะ
ดร.อับดุลฮากิม มะดีเยาะ
ผู้ช่วยคณบดีฝ่ายบริการวิชาการ
และชุมชนสัมพันธ์
อาจารย์พงศภัค เเซ่เลี่ยว
อาจารย์พงศภัค เเซ่เลี่ยว
อาจารย์ประจำหลักสูตรเศรษฐศาสตร์
อาจารย์ธนากร แสนสาร
อาจารย์ธนากร แสนสาร
ผู้ช่วยคณบดีฝ่ายพัฒนานิสิต
และศิษย์เก่าสัมพันธ์

SESSION 01: ECONOMIC RESEARCH

รายชื่อบทความเข้ารอบตัดสิน

01
ความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์กับการขยายตัวทางเศรษฐกิจภายใต้สมมติฐานเส้นโค้งสิ่งแวดล้อมคุซเน็ตส์
02
การพยากรณ์แนวโน้มปริมาณการผลิต การนำเข้า และความต้องการใช้น้ำมันเชื้อเพลิงในประเทศไทยโดยใช้ตัวแบบ ARIMA
03
เศรษฐศาสตร์ความสุขกับการพัฒนาเศรษฐกิจและความเป็นอยู่ที่ดีของประชาชน (Happiness Economics and Economic Development)
04
ปัจจัยที่มีผลกระทบต่อระดับหนี้สาธารณะของประเทศในอาเซียน กรณีศึกษา มาเลเซีย สิงคโปร์ และไทย
05
การศึกษาการเป็นสินทรัพย์ปลอดภัยของทองคำและการเปรียบเทียบผลตอบแทนจากดัชนีตลาดหลักทรัพย์
เศรษฐศาสตร์ความสุขกับการพัฒนาเศรษฐกิจและความเป็นอยู่ที่ดีของประชาชน (Happiness Economics and Economic Development)
จักรภัทร บุญญาภินิหาร และ ดร.ธนวิทย์ บุญสิทธิ์
รูปผู้นำเสนอ
ผู้นำเสนอผลงาน
จักรภัทร บุญญาภินิหาร
มหาวิทยาลัยทักษิณ
รูปอาจารย์ที่ปรึกษา
อาจารย์ที่ปรึกษา
ดร.ธนวิทย์ บุญสิทธิ์
มหาวิทยาลัยทักษิณ
ที่มาและความสำคัญ

การพัฒนาเศรษฐกิจในอดีตมักให้ความสำคัญกับการเติบโตของ GDP เป็นหลัก อย่างไรก็ตาม การเพิ่มขึ้นของ GDP ไม่ได้หมายความว่าประชาชนจะมีคุณภาพชีวิตที่ดีหรือมีความสุขเสมอไป หลายประเทศยังประสบปัญหาความเหลื่อมล้ำ ความเครียด สุขภาพจิต และปัญหาสิ่งแวดล้อม

  • เศรษฐศาสตร์ความสุข (Happiness Economics) จึงเกิดขึ้นเพื่อศึกษาปัจจัยทางเศรษฐกิจ สังคม และจิตวิทยา ที่มีผลต่อความเป็นอยู่ที่ดี (Well-being) มากกว่าการวัดความมั่งคั่งทางวัตถุเพียงอย่างเดียว
  • Easterlin Paradox งานศึกษาที่พบว่า แม้รายได้เฉลี่ยของประเทศจะเพิ่มขึ้นในระยะยาว แต่ระดับความสุขของประชาชนกลับไม่ได้เพิ่มขึ้นตามอย่างสอดคล้องกัน
  • ปัจจุบันมีตัวชี้วัดเช่น World Happiness Report ที่ชี้ว่า การสนับสนุนทางสังคม สุขภาพ เสรีภาพ และความไว้วางใจ มีบทบาทสำคัญต่อความสุขมากกว่ารายได้เพียงอย่างเดียว
แนวคิดหลัก: การเติบโตทางเศรษฐกิจเพียงอย่างเดียวสามารถสร้างความสุขให้กับสังคมได้อย่างยั่งยืนจริงหรือ? หรือจำเป็นต้องคำนึงถึงปัจจัยมิติอื่นควบคู่ไปด้วย
วัตถุประสงค์
  • เพื่อศึกษาความหมาย แนวคิด และพัฒนาการของเศรษฐศาสตร์ความสุข
  • เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยทางเศรษฐกิจและสังคมที่ส่งผลต่อระดับความสุขของประชาชน
กรอบแนวคิดการวิจัย
ตัวแปรอิสระ (Independent Variables)
GDP (ความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจ)
SOS (การสนับสนุนทางสังคม)
FRE (เสรีภาพในการตัดสินใจ)
HLE, GEN, COR, MPI
ตัวแปรตาม (Dependent Variable)
คะแนนความสุข
(Happiness Score - HAP)
ข้อมูลและตัวแปรที่ใช้ในการศึกษา

ใช้ข้อมูลภาคตัดขวาง (Cross-sectional data) จาก 146 ประเทศทั่วโลก รวบรวมจากฐานข้อมูลของ UNDP และ World Happiness Report (ปี 2022) โดยมีตัวแปรดังนี้:

ตัวแปร ความหมาย สมมติฐานความสัมพันธ์
HAP (ตัวแปรตาม)คะแนนความสุข (Happiness)-
GDPความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจของประเทศเชิงบวก (+)
SOSการสนับสนุนทางสังคมเชิงบวก (+)
HLEอายุคาดเฉลี่ยของการมีสุขภาพดีเชิงบวก (+) *ในรายงานต้นฉบับตั้งสมมติฐาน <0 แต่ตามหลักควรเป็นเชิงบวก
FREเสรีภาพในการตัดสินใจใช้ชีวิตเชิงบวก (+) *ในรายงานต้นฉบับตั้งสมมติฐาน <0 แต่ตามหลักควรเป็นเชิงบวก
GENความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่เชิงบวก (+) *ในรายงานต้นฉบับตั้งสมมติฐาน <0 แต่ตามหลักควรเป็นเชิงบวก
CORการรับรู้การทุจริตคอรัปชันเชิงลบ (-)
MPIดัชนีความยากจนหลายมิติเชิงลบ (-)
แบบจำลองทางเศรษฐมิติ

การวิเคราะห์ใช้วิธีถดถอยเชิงซ้อน (Multiple Regression Analysis) และการประมาณค่าความคลาดเคลื่อนที่มีความทนทาน (Robust Standard Errors) ประกอบด้วย 3 แบบจำลอง ได้แก่:

1. Linear model:
Happiness = β0 + β1GDP + β2SOS + β3HLE + β4FRE + β5GEN + β6COR + β7MPI + μ

2. Log-log model:
Happiness = β0 + β1log(GDP) + β2log(SOS) + ... + β7log(MPI) + μ

3. Log-lin model:
log(Happiness) = β0 + β1GDP + β2SOS + ... + β7MPI + μ
สถิติเชิงพรรณนา

จากกลุ่มตัวอย่าง 146 ประเทศ พบว่ามีระดับความสุขเฉลี่ย (HAP) อยู่ที่ 4.95 คะแนน สะท้อนให้เห็นว่ากลุ่มประเทศตัวอย่างมีระดับความสุขปานกลาง โดยกลุ่ม 10 ประเทศที่มีความสุขสูงสุดมีคะแนนกระจายตัวอย่างสมดุลในช่วง 6.02 - 6.46 คะแนน

เมื่อเปรียบเทียบกับ GDP พบว่า ประเทศที่มี GDP สูงสุด ไม่ได้ตรงกับประเทศที่มีความสุขสูงสุดทั้งหมด ซึ่งยืนยันแนวคิดที่ว่ารายได้ไม่ใช่ปัจจัยเดียวที่กำหนดความเป็นอยู่ที่ดี

10 อันดับประเทศที่มีคะแนนความสุขสูงสุด
อันดับ ประเทศ (Country) คะแนนความสุข (Happiness Score)
1โคโซโว (Kosovo)6.46
2ปานามา (Panama)6.31
3บราซิล (Brazil)6.29
4กัวเตมาลา (Guatemala)6.26
5นิการากัว (Nicaragua)6.16
6เม็กซิโก (Mexico)6.13
7เอลซัลวาดอร์ (El Salvador)6.12
8มอริเชียส (Mauritius)6.07
9อุซเบกิสถาน (Uzbekistan)6.06
10ฮอนดูรัส (Honduras)6.02
ผลการวิเคราะห์การถดถอยเชิงซ้อน

จากทั้ง 3 แบบจำลอง (Linear, Log-log, Log-lin) พบว่าแบบจำลองมีความเหมาะสมทางสถิติ (Prob > F = 0.0000) โดยมีตัวแปรที่ส่งผลต่อคะแนนความสุขดังนี้:

ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความสุข ทิศทางความสัมพันธ์ คำอธิบาย
ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) เชิงบวก (+) มีนัยสำคัญ เมื่อเติบโตขึ้นประชาชนมีรายได้เพิ่ม เข้าถึงบริการที่จำเป็นได้ดีขึ้น
การสนับสนุนทางสังคม (SOS) เชิงบวก (+) มีนัยสำคัญสูง การมีเครือข่ายครอบครัว/สังคมช่วยลดความเครียด เพิ่มความมั่นคงทางจิตใจ
เสรีภาพในการตัดสินใจ (FRE) เชิงบวก (+) มีนัยสำคัญสูง การมีเสรีภาพเลือกวิถีชีวิต ส่งผลให้ระดับความพึงพอใจในชีวิตเพิ่มขึ้น
สุขภาพขัยเฉลี่ย (HLE) เชิงบวก (+) ไม่มีนัยสำคัญชัดเจนในบางโมเดล อาจเป็นเพราะเป็นปัจจัยพื้นฐานที่คล้ายคลึงกันในหลายประเทศ
การรับรู้การทุจริต (COR) & ความยากจน (MPI) เชิงลบ (-) ทิศทางเชิงลบ (ความยากจน/คอร์รัปชันสูง = ความสุขลด) แต่ทางสถิติผลอาจยังไม่เด่นชัดในโมเดลนี้
สรุปและอภิปรายผล

การพัฒนาเศรษฐกิจเพียงด้านรายได้ (GDP) ไม่เพียงพอในการยกระดับความเป็นอยู่ที่ดี ประชาชนต้องการมิติทางสังคม เสรีภาพ และคุณภาพชีวิตควบคู่กันไป ความสัมพันธ์ที่พบเป็นลักษณะความสัมพันธ์เชิงสหสัมพันธ์ (Association) ไม่ใช่ความเป็นเหตุเป็นผลโดยตรง เนื่องจากเป็นข้อมูลภาคตัดขวาง

แนวทางเชิงนโยบายเพื่อยกระดับความสุข
  • ส่งเสริมการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างทั่วถึง: การพัฒนา GDP ควรมาพร้อมกับการกระจายรายได้ที่เป็นธรรม ลดความเหลื่อมล้ำ เพื่อให้เป็นความสุขที่แท้จริง
  • เสริมสร้างทุนทางสังคม (Social Support): ภาครัฐควรมีนโยบายสวัสดิการที่สนับสนุนความเข้มแข็งของครอบครัว ชุมชน และเพิ่มความไว้วางใจในสังคม
  • ส่งเสริมเสรีภาพและธรรมาภิบาล: สร้างสภาพแวดล้อมที่มีเสรีภาพในการตัดสินใจ และลดปัญหาคอร์รัปชัน เพื่อสร้างความเชื่อมั่นต่อสถาบันของรัฐ
  • ลดความยากจนหลายมิติ (MPI): ควรมุ่งเน้นทั้งด้านการศึกษา สุขภาพ และมาตรฐานการครองชีพ
  • บูรณาการนโยบายแบบ "Beyond GDP": นโยบายการพัฒนาประเทศควรให้ความสำคัญกับ "ความเป็นอยู่ที่ดี (Well-being)" ในทุกมิติ มากกว่ามุ่งเน้นเพียงตัวเลขการเติบโตทางเศรษฐกิจ

ตั้งค่ารูปภาพ

คุณสามารถอัปโหลดไฟล์ภาพจากเครื่องเพื่อใช้งานได้เลย